“Tadadadaaaah, daar staat hij dan een prachtige Yurt”

Door   14-07-2013
Yurt in het groen

Yurt in het groen

Lieve mensen,

Wij zijn nog “alive and kicking” en klaar om gasten te ontvangen.

Er is heel wat aan vooraf gegaan, zoals jullie hebben kunnen lezen. En waar echte pioniers mee te maken krijgen, zijn er regelmatig twijfels bij ons gerezen. “Waar zijn wij in godesnaam mee begonnen?” Ik weet nog goed dat vorig najaar, toen het plan een aanvang nam, iemand vroeg of ons verhaal iets was voor het programma: “ik vertrek?” “Nee, zeiden wij, daar gaat van alles mis.” Dat gebeurt bij ons dus niet. Bovendien gaat er meestal iets mis met het huis en dat hebben wij dus niet.

Twee grote tegenslagen hebben we inmiddels achter de kiezen: 1. we hadden een sponsor die een Yurt zou adopteren, hij liet ons plotseling vallen als een baksteen.
De reden hebben we nooit mogen vernemen. Waarschijnlijk vanwege punt 2. de Yurts zouden 2 maanden later komen, waardoor minder omzet gegenereerd kon worden.
Nu weten we dat de Yurts pas aan het einde van het seizoen komen en dus gelijk de opslag in kunnen. Maar de voorzienigheid helpt ook een handje, we hebben een aantal boekingen en deze komen keurig achter elkaar zodat 1 Yurt, die we te leen kregen van onze leverancier, voldoende is voor dit seizoen. En volgend jaar staan hier 3 nieuwe Yurts te stralen op 3 prachtige plateaus. Met dank aan vrienden en onze kinderen bij het helpen graven. Dit was a hell of a job, maar met flink doorzetten en graven, gelukt!!!

Het opzetten van deze Yurt was héél spannend. Aan de Tonoo, lees wiel, had de eigenaar twee lagen doeken vastgemaakt, onder de raampjes van glas (wat ook nog eens zwaarder is). Bij het afbreken van de Yurt vertelde hij dat we die moesten laten zitten. Dat was makkelijker voor ons, beweerde hij, dan hoefden we niet uit te vinden hoe het vast zat. Ik had zo mijn twijfels, de tonoo omhoog trekken met doeken? En dan het inprikken van 81 dakstokken, terwijl er doeken in de weg zitten? Afijn, wij aan de slag. Het was lekker warm. Alles ging gestaag tot we de Tonoo met Bagana’s, lees staanders, omhoog moesten trekken. Meestal zet je allebei een voet op een bagana en trek je met een touw, die aan de Tonoo zit, de zaak omhoog. Maar, je raad het al, dit lukte niet, te zwaar! Uiteindelijk heeft Ad, als een echte Jerommeke, het wiel omhoog gelift en heb ik aan de touwen het spul omhoog gehesen. Terwijl Ad vervolgens Bagana’s en Tonoo rechtop hield, ben ik als een gek stokken gaan inprikken, terwijl Ad riep dat hij niet te lang kon staan met die zware constructie.
Poeh, ik vond het reuze spannend allemaal. Toen er een aantal stokken inzaten, zodat de boel enigzins stabiel was, nam ik afstand van het geheel om te kijken of het nu opgezette recht stond. Terwijl ik terug liep richting de voordeuren met glas, viel er een stok uit het wiel dwars door het raampje. Het glas spatte mijn kant op en raakte mijn borstkas. Ik had een hempje aan want het was warm. Bloed stroomde naar beneden en praktisch als ik ben deed ik mijn hempje naar beneden om er geen bloed op te krijgen.
Tijd om te deppen was er niet want er moesten meer stokken in het wiel. Toen het geraamte na 2 uur stond en we de doeken van schapenwol en kamelenhaar hadden bevestigd, leek ik wel een geplukt dier, met bloed en haren op mijn borst. Ha, ha, dat zijn dus dingen die je niet meer gaat vergeten. Het was overigens maar een klein wondje.

De kinderen zijn ook geweest om te helpen en die hadden het reuze naar hun zin. Ze waren onder de indruk van de plek en hetgeen pap & mam al hadden gerealiseerd. We kregen nog bezoek van de kudde van de buurman, koeien, een stier en een zeer eigenwijs ezeltje. De koeien hadden de tent van de kinderen geblokkeerd en de ezel stond bijna ín onze Yurt omdat zij wel trek had in zo’n lekker stokbroodje.

De jeugd vermaakt zich prima!

De jeugd vermaakt zich prima!

 

Hoe kom ik nou in mijn tent, dames?

Hoe kom ik nou in mijn tent, dames?

En dan ben je ineens boer!

En dan ben je ineens boer!

Hé, mijn stokbroden!!!

Hé, mijn stokbroden!!!

Overigens moet ik jullie even geruststellen, als een Yurt eenmaal staat met doeken en al, staat hij als een huis. Het is niet voor niets een concept van meer dan 2000 jaar oud.

Lijkt het je een leuk avontuur om in een Yurt te slapen midden in de Spaanse natuur of ken je andere mensen die dit reuzeleuk lijkt? In september hebben we mooie aanbiedingen: 7 overnachtingen en slechts vier overnachtingen betalen. 5 overnachtingen = 3 betalen en 3 overnachtingen = 2 betalen.

Wij gaan volgende week onze eerste gasten ontvangen. Lloc d’oci is van start!!!

Proost!

Proost!

 

 

 

 

 

7 Reacties op ““Tadadadaaaah, daar staat hij dan een prachtige Yurt”

  1. Henny Olthuis

    Wat een moed en lef hebben jullie, maar het ziet er prachtig uit.
    Sukses en een mooie tijd daar in Spanje.
    Groet Henny Olthuis.

  2. Sanne

    Hoi hoi,
    Wow! Gewoon volhouden hoor.
    Het ziet er mooi uit. Het lijkt wel of die Yurt een echt huis is zo stabiel staat ie.
    Succes met alles!!
    Groeten van Sanne

  3. Marian van der Eijk

    Ik bewonder jullie moed en doorzettingvermogen en dat jullie al zoveel voorelkaar hebben in zo’n korte tijd . Super ! groeten uit Zutphen, Marian

  4. Anja Temmink

    Tjonge wat een verhaal weer, helemaal geweldig dat het uiteindelijk allemaal gaat lukken!! En nogmaals erg leuk dat je eind juni bij de eindexpo. kon zijn, erg leuk.Het was een mooie afsluiting van drie jaar opleiding zeker een geslaagd weekend

    Groetjes Anja

  5. Olga en Gerwin Ubels

    Fijn dat jullie van start zijn, wat een heerlijke uitdaging, toitoitoi met de eerste gasten en jammer dat we niet mee hebben kunnen doen in de opbouwfase. Leuk om jullie ervaringen te lezen.

  6. Rob du Rieu

    Nou, een hele klus op die manier! Maar hij staat! Mooi zo! En het ziet er aanlokkelijk uit, ook niet onbelangrijk…
    Wens jullie een mooie zomer daar!
    Liefs vanuit Katlijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Current ye@r *